به سايت اطلاعات.نت
خوش آمديد
 

صفحه اول | روزنامه ها | گروهاي سياسی| ادب و هنر | راديو | موسيقی | تلويزيون | فايل هاي صوتی
اينتر نت | كامپيوتر | مقالات مذهبی | ورزشی |  تاريخ وفرهنگ| تماس با ما| بایگانی

تدريسِ قرآن (17) تعريف وتفسير (بر گرفته از کتابِ جادوی سياه) نوشته دکتر عبدالرضا حيدری

اسلام دينی است که از ديگر اديان رونوشت برداری شده و سپس تغييراتی خشونتوار به آن اضافه گرديده.

بسياری از آيه های قرآن و احاديث، ناخواسته و يا نادانسته به رونوشت برداری از ديگر اديان مثلِ مسيحيت، يهوديت و زرتشتيت اعتراف ميکنند.

محمد، در آغاز بدليلِ کمیِ قدرتش  و همچنين نيازِ مالی، بدوستی با قبايلِ يهودی ونصاری پرداخت  و در آنزمان بسياری از رسومِ آنها را آموخت و در قرآن آورد؛ البته دليلِ ديگرِ نزديکيش با اين قبايل اين بود که محمد از ترسِ مکيان، مدتی را به مدينه و به دامانِ قبيله يهودیِ بنی نضير پناه برده بود.

در آنزمان برای چاپلوسی، آيه های بسياری را نيز آورد:

سوره (2) بقره، آيه 47: ای بنی اسراعيل ياد کنيد از نعمتهايی که بشما هديه کردم و شما را بر عالميان برتری دادم.

 حج يك سنت عرفی اعراب قبل از اسلام است، که در اصل از رسومِ يهوديان ميباشد بمعنای طواف(چرخيدن) بدورِ چيزی مقدس است، که بزبانِ عبری(يهودی) آنرا هَگ ميگويند وچون زبانِ ناقصِ عربی، حرفِ گ ندارد، آنرا حج ناميدند و به يکی از احکامِ اسلامی تبديل شد که البته بيشتر منطق  تجاری داشته است تا دينی.

 قابل تاكيد است كه روزه نيز يك سنت يهودی است و از شعائر يهوديان الگوبرداری شده است؛   در همين رابطه، مراسمِ روزه داری نيز بعد از قدرت گيریِ محمد و بی نيازيش از يهوديان، دچارِ تغيير ميشود، بدين قرار که ابتدا محمد در سالِ اولِ هجرتش، روزِ دهم محرم را( يکی از روزهای مقدسِ قبل از اسلام) بعنوانِ روزه داری برميگزيند واما پس از چندی به تبعيت از يهوديان، کلِ ماهِ کيپور را برای روزه تعيين ميکند.

قبله‌ مسلمانان نيز تا قبل از تغيير جهت، همان قبله‌ يهوديان( بيت المقدس) بود و اساساً سنت قبله داشتن و رو به سوی محل خاصی عبادت كردن هم، از متن رسوم يهوديان به اسلام راه يافته است.

بعضی از رهبرانِ دينی، دليلِ انتخابِ بيت المقدس از سوی محمد را بنامِ خانه الله، سابقهء بتخانه بودنِ کعبه و اينکه به اين دليل در شأن ومنزلتِ اللهی نبود بيان ميکنند، ولی حقيقت بگونه ديگری است وآن اينکه در ابتدا محمد با مکيان ومتوليانِ بتخانهء کعبه که او را نمی پذيرفتند، دشمنی داشت و از روی حسِ رقابت و لجاجت، محلِ ديگری را(بيت المقدس) بعنوانِ خانه الله انتخاب کرد و البته چون در آنزمان قدرتِ قبايلِ يهودی ومسيحی که بيت المقدس را محترم ميشماردند، هم از نظرِ مالی بيشتر بود و هم برای مخالفت با متوليان بتخانه کعبه، محمد نياز به دوستی وهمياریِ يهود ونصاری را داشت.

دليلِ اين برداشت اينست که اگر محمد، خانه کعبه را بدليلِ بتخانه بودنش مناسب نميدانست و انتخاب نکرد، پس چرا بعدها و آنهم بعد از دشمنی با يهوديان و بعد از اينکه خودش نيز قدرتِ بسياری يافته بود، بتخانهء کعبه را خانهء الله  ناميد و ديگر مشکلی برای شأن ومنزلتِ الله نبود؟

 البته همانطور که ميدانيد، هربار که محمد کارش گير ميکرد، آيه ای برای نجاتش از حلقوم بدر می آورد واينبار نيز برای توجيه اينکه چرا دوباره او و يا الله، زيرِ حرفشان زده وقبله گاه را عوض ميکند، آيه هايی نازل ميکند:

سوره(2) بقره، آيه106: ..... الله هر آيه ای را که منسوخ و متروک کند، همانندِ آن و يا بهترش را ميفرستد، چون او بر همه چيز آگاه است......... .

همچنين برای نسخ و ردِ آيه های قبلی، نزولِ وحی ميکند:.

سوره(22) حج، آيه 52-53: شيطان در بعضی آياتِ اللهی القاء  دسيسه کرده، تا الله با آن آيات شيطانی ، شما را بيازمايد.... .

سوره(2)، آيه های 142-143: مردمی که نادان و خُرد ذهنند، خواهند پرسيد چه چيز آنها را از قبله ای که روبروی آن می ايستادند(بيت المقدس) برگردانيد؟ بگو مشرق ومغرب مُلکِ الله هستند و بدان سبب آنرا دگرگون کرديم تا آنانکه از اوامرِ من ومحمد پيروی ميکنند را از آنان که مخالفت ميورزند بازشناسيم.

بدين ترتيب بعد از قدرت يابی وبی نيازی از يهوديان، شمشيرِ دشمنی بدست گرفت و هم روز تعطيل برای عبادت را از شنبه به جمعه و هم قبله مسلمانان را از بيت المقدس به کعبه وهم ماهِ روزه را از کيپور به رمضان تغيير داد:

در تأييدِ روزِ شنبه برای شکرگزاری  و تعطيلی = سوره(2) بقره، آيه 65 ؛ سوره(5) المائده، آيه60 ؛   سوره(7) اعراف، آيه 166:  کسانيکه( يهودياني که) در روزِ شنبه، بجای عبادت و شکرگزاری به درگاهِ الله، به صيدِ ماهی بپردازند به بوزينه تبديل خواهند شد.

در نفیِ روز شنبه وتأييدِ جمعه= سوره(62) جمعه، آيه 9: ای کسانيکه ايمان آورديد، چون ندای نمازِروزِ جمعه در دهند، به نماز بشتابيد و در آنروز تجارت را رها کنيد.                               

 همچنين سنگسار و كشتار كسانی كه خارج از ازدواج شرعی، به رابطه‌ای دست زده اند، نيز به همين گونه از متن يهوديت كه مادر قوانين حقوقی و جزايی اسلام است، به متن اسلام راه يافته است. در رابطه با حكم سنگسار نيز هر چند كه در قرآن به آزار و شكنجه‌ كسانی كه خارج از ازدواج شرعی،  رابطه‌ جنسی برقرار كرده‌اند، بسنده شده است، اما خود محمد نه تنها حكم سنگسار را روا دانسته، بلكه خود نيز اين حكم را اجرا كرده است. بر اساس سوره النور(24)، آيه 1 تا 4 : "بايد زن و مرد زناكار را هريك، صد ضربه شلاق زد! بعد هم برای تاكيد بر قساوت بدون ترحم بر اين افراد تاكيد شده است كه: اگر به الله و روز قيامت ايمان داريد، مبادا در حكم الله نسبت به آن دو ( دو متهم) دچار ترحم شويد، و البته بايد كه به هنگام شكنجه كردنشان گروهی از مسلمان و مومنان، حتماً حضور داشته باشند."

در نهج‌الفصاحه كه مجموعه‌ سخنان قصار، خطبه‌ها و تمثيلات محمد است، نيز بر اين حكم تاكيد شده است. در اين كتاب از قول محمد دست كم 35 بار در رابطه با زنا و زناكاران سخن رفته و مجازات‌های سنگينی به ايشان بشارت داده شده است. در بخشی از آخرين خطبه‌ محمد موسوم به حجه‌الوداع نيز اين چنين بر اجرای حكم سنگسار پافشاری شده است:          

" ايهاالناس ان الله قد قسم لكل وارث نصيبه من الميراث ولا يجوز لوارث وطيته في اكثر من الثلث و الولد للفراش و للعاهر الحجر..... " : ای مردم...... طفل از بستر بوجود می آيد ونصيبِ زناکار سنگ است.(بخشی از حجه‌الوداع محمد، البيان و تبيين نقل از نهج‌الفصاحه، مجموعه‌ كلمات قصار حضرت رسول‌الله اكرم (ص) انتشارات جاويدان، چاپ سوم، 1377، تهران، ترجمه‌ ابوالقاسم پاينده، ص 830)                                         وی در ابتدا با علم کردن" لا اکراه فی الدين"(سوره 2 بقره- گاو، آيه256) و يا"انماالمومنون اخوه" برای کسب پايگاه سياسی و پيشرفت عقايد خود، ادعای حکومت نکرد و همچنين در برخورد با يهوديها و مسيحيان، شيوه مسالمت آميز و مدارا را پيش گرفت( سوره5 مائده،آيه15) ولی کم کم و با استفاده از دشمنيهای موجود بين مردم مدينه و مکه، توانست نيروهای اقتصادی و اجتماعی مدينه را بر عليه اشراف مکه متحد کند و بعد از تحکيم قدرت سياسی و دينی خود، برخلاف ادعا و آيات بالا، به نبرد با همين ياران و دوستان(يهودی، مسيحی) رفت و آنان را بزرگترين دشمنان مسلمين خواند و مسلمانان را به مبارزه با آنان تشويق کرد(سوره 5 مائده، آيه 82 و سوره9 توبه، آيه29 ... ).                                                                                                      

البته يادآور ميشويم که دشمنی محمد با يهود، بيشتر جنبه اقتصادی داشت و نه دينی ، زيرا قسمت عمده ثروت حجاز در دست آنان بود و کشتار آنان موجب بدست آمدن غنايم و ثروتهای بسيار برای محمد و دينش ميشد؛ ازينرو آيات دروغين بالا فقط برای موجه کردن کشتار يهوديان از سوی محمد نازل گرديدند و بدين ترتيب اسلام بشارت آور، به اسلام حکومتی تبديل گرديد و محمد، پيروان اديان ديگر اهل کتاب را، بجرم نپذيرفتن اسلام، يکجا از دم تيغ گذراند، بطوريکه پس از جنگ و تسليم شدن مردم قبيله بنی قريضه، دستور داده شد که 700 نفر از جوانان و مردان را سر بريدند و اموال و دارايی مردم اين قبيله و زنان و کودکان آنانرا به عنوان بردگی، بين مسلمانان تقسيم کرد وهمچنين طايفه های يهوديانِ بنی قينقاع وبنی نضير را به خاک وخون کشيد( بر گرفته از قرآن، احاديث و ديگر کتبِ دينی)                                                                                                      

" ........  پيغمبر بگفت تا در زمين گودالها بکندند و علی و زبير در حضور پيغمبر، گردن آنها را زدند(تاريخ طبری، جلد 3، صفحه1093) و همچنين در اينگونه جنگها، اعراب مسلمان، حتی از همخوابی با زنان شوهردار پرهيز نميکردند و البته بنابه دستور قرآن( سوره4 نساء، آيه 24).                                                         

علی( نهج البلاغه، صفحه102): به الله قسم که برای او از کودکی شمشير زدم تا حال که پير شدم.                   

در تدريسِ اسلام 16، به رونوشت برداریِ قرآن از رسومِ پارسيان و زرتشتيان پرداختيم؛ در اين جلسه( تدريسِ اسلام 17) به رونوشت برداری از يهوديت.

اشاره ميکنم که بخشی ديگر، رونوشت برداری از سنتِ مسيحيان است، بخصوص سنتهايی که در  زمانيکه محمد از ترس جانِ خود و يارانش، به پادشاهِ مسيحی حبشه پناه بردند، آموختند)

 

 

Copyright © 1999-2017 Ettelaat Network, All  Rights Reserved
Webmaster
اطلاعات.نت به هيچ گروه و مرام و مسلك وابسته نيست